Umuwi Ako Ng Hatinggabi At Naabutan Ang Aking Anak Na Naglalaba Sa Balkonahe… Nang Ipakita Niya Ang Kanyang Mga P.asa, Nanahimik Ako At Kumuha Ng Litrato. Ngunit Ang Nadiskubre Ko Sa Kwarto Ng Aking Asawa Ay Mas Nakakakilabot!
Ako si Dante, tatlumpu’t limang taong gulang at isang seaman. Dahil sa aking trabaho, inaabot ako ng siyam na buwan sa barko bago makauwi. Nang P.umanaw ang aking unang asawa, napilitan akong mag-asawa muli upang may mag-alaga sa aking walong taong gulang na anak na si Mateo.
Pinakasalan ko si Valerie. Sa tuwing magka-video call kami habang nasa laot ako, palagi niyang ipinapakita na masaya sila at busog na busog si Mateo. Binibigay ko ang lahat ng aking sahod sa kanya para masigurong komportable ang kanilang buhay.
Ngunit isang gabi, natapos nang maaga ang aking kontrata. Umuwi ako nang walang pasabi upang surpresahin sila. Hindi ko alam, ako pala ang masusurpresa sa isang bangungot na madadatnan ko sa sarili kong bahay.
ANG BATA SA BALKONAHE
Alas-onse ng gabi nang tahimik kong buksan ang gate ng aming bahay. Madilim ang buong paligid. Inasahan kong mahimbing na ang tulog nilang dalawa. Ngunit pagtingin ko sa balkonahe sa ikalawang palapag, may nakita akong isang maliit na pigura na gumagalaw sa dilim.
Umakyat ako nang walang ingay. Pagdating ko sa balkonahe, muntik nang gumuho ang mundo ko.
Ang aking anak na si Mateo ay nakaupo sa malamig na sahig. Nanginginig siya sa ginaw habang pilit na kinukusot ang isang bundok ng maruruming damit sa loob ng isang malaking planggana. Wala siyang suot na tsinelas.
“Mateo? Anak… anong ginagawa mo rito ng ganitong oras?” nanginginig at pabulong kong tanong.
Napatalon sa gulat si Mateo. Nang makita niya ako, nanlaki ang kanyang mga mata, pilit na pinipigilan ang paghikbi dahil sa labis na takot.
“P-Papa… nandito ka na po…” garalgal na bulong ng aking anak.
Lumapit ako at hinawakan ang kanyang maliliit na balikat.
“Nasaan si Tita Valerie mo? Bakit ikaw ang naglalaba sa dilim?”
Yumuko si Mateo. Tumulo ang kanyang mga luha sa maruming tubig ng planggana.
“Umalis po sila kaninang hapon, Papa. Pumunta po sila sa beach resort kasama ‘yung mga kaibigan niya. Sabi po niya, bawal daw po akong matulog hangga’t hindi ko natatapos labhan ang lahat ng damit nila…” humahagulgol na sagot ni Mateo.
Napansin ko ang pag-inda niya nang hawakan ko ang kanyang braso.
“Anak, itaas mo ang manggas ng damit mo,” seryoso kong utos.
Dahan-dahan niyang itinaas ang kanyang manggas. Parang biniyak ang puso ko. Puno ng malalaking P.asa at maliliit na S.ugat ang kanyang braso! Hindi lang iyon, nang itaas ko pa ang kanyang damit, nakita ko rin ang mga marka ng pamamalo sa kanyang likod.
Gusto kong sumigaw sa galit. Gusto kong basagin ang mga pader ng bahay namin. Ngunit hindi ako nagsalita.
Kung magwawala ako ngayon, walang mangyayari. Kailangan ko ng matibay na ebidensya para hindi siya makalusot.
Tahimik kong inilabas ang aking cellphone. Kinuhaan ko ng malilinaw na litrato ang mga P.asa at S.ugat ni Mateo. Kinuhaan ko rin ng litrato ang sitwasyon niya sa balkonahe. Pagkatapos, binuhat ko ang aking anak, ipinagtimpla ng gatas, at pinatulog sa aking kwarto.
Ngunit hindi roon natapos ang gabi.
ANG NAKAKAKILABOT NA NADISKUBRE
Pumasok ako sa master bedroom kung saan natutulog si Valerie. Dahil nagmamadali siguro siya sa pag-alis papuntang beach, naiwan niyang bahagyang nakabukas ang drawer ng kanyang vanity mirror kung saan niya itinatago ang mga importanteng papeles.
Binuksan ko ito upang maghanap ng bank passbooks dahil gusto kong ipa-freeze ang mga accounts namin bukas. Ngunit isang malaking brown envelope ang umagaw sa pansin ko.
Nang buksan ko ito, nanginig ang aking mga kamay sa matinding pandidiri.
Una kong nakita ang mga nakatagong litrato. Mga litrato ni Valerie kasama ang isang lalaki na pamilyar sa akin—si Kiko, ang aking sariling pinsan! Sila ay naghahalikan at nasa loob mismo ng bahay na ito.
Ngunit ang mas nagpakilabot sa akin ay ang tatlong dokumento sa ilalim ng mga litrato.
Ang una ay isang Deed of Sale ng aming bahay na mayroon nang pekeng pirma ko. Ang ikalawa ay dalawang plane tickets papuntang Canada para bukas ng gabi, nakapangalan kay Valerie at Kiko.
At ang pangatlo… ay isang Life Insurance Policy na nakapangalan kay Mateo. Kung sakaling may mangyaring “masama” sa aking anak, makakakuha si Valerie ng limampung milyong piso!
Balak nilang ibenta ang bahay ko, tumakas palabas ng bansa, at bago sila umalis, plano nilang saktan o ipahamak ang anak ko para makuha ang insurance?! Mga demonyo!
Hindi ako natulog nang gabing iyon. Ipinadala ko ang lahat ng ebidensya sa aking abogado at sa hepe ng P.ulisya na matalik kong kaibigan. Inihanda ko ang pinakamasakit na pagsalubong sa kanilang pagbabalik.
ANG PAGSALUBONG
Kinabukasan ng hapon, nakarinig ako ng sasakyan na pumarada sa labas. Nakaupo ako sa sala, umiinom ng kape habang tahimik na naghihintay.
Bumukas ang pinto. Pumasok si Valerie, tawa nang tawa, at kasunod niya ay ang K.abit niyang si Kiko na may bitbit na mga bagahe galing sa resort.
Nang makita nila ako, nawala ang mga ngiti sa kanilang mga labi. Nabitawan ni Kiko ang mga bag. Namutla si Valerie na parang nakakita ng multo.
“D-Dante?! B-Babe! B-Bakit hindi mo sinabing uuwi ka?!” natatarantang tili ng T.aksil kong asawa.
“Insan! B-Bakit ka nandito? H-Hinatid ko lang si Valerie kasi… nasiraan siya ng kotse!” nauutal na palusot ng aking pinsan.
Tiningnan ko sila nang may napakalamig na ekspresyon. Tumayo ako at inilapag ang brown envelope sa lamesa.
“Kamusta ang beach resort? Nag-enjoy ba kayo bago ang flight ninyo papuntang Canada mamayang gabi?” kalmado kong tanong.
Nalaglag ang panga ni Valerie. Tiningnan niya ang sobre sa lamesa at biglang nanghina ang kanyang mga tuhod.
“A-Anong ibig mong sabihin, Dante? W-Wala kaming flight!” pilit na pagtanggi niya.
“Wala nga. Dahil kinansela ko na ang mga ticket ninyo kaninang umaga,” madiin kong sagot. “Kanselado na rin ang pekeng Deed of Sale ng bahay ko. At higit sa lahat, kanselado na ang mga plano ninyong ipahamak ang anak ko para sa insurance money.”
“Dante, m-makinig ka! Hindi totoo ‘yan! P-Paliwanag ko lahat!” humahagulgol na pagmamakaawa ni Valerie habang pilit na inaabot ang kamay ko.
Umatras ako at tiningnan siya nang may matinding pandidiri. Akma sanang tatakbo palabas si Kiko, ngunit pagbukas niya ng pinto, nakatayo roon ang apat na P.ulis na inutusan kong mag-abang sa labas kanina pa.
“Kiko at Valerie, inaresto namin kayo sa kasong Child Abuse, Forgery, at Attempted Fraud,” pormal at matigas na pahayag ng opisyal habang nilalapitan ang dalawa.
“Hindi! Parang awa niyo na! Dante, asawa mo ako! Pamilya tayo!” nagwawalang iyak ni Valerie habang pinoposasan siya ng mga awtoridad.
“Insan, maawa ka! Hindi ko alam ang tungkol sa insurance ng bata! Si Valerie ang may plano ng lahat!” sumisigaw na sisihan ng aking pinsan.
Pinanood ko silang kaladkarin palabas ng aking bahay. Ang mga kapitbahay ay nakatingin sa kanila nang may pagkasuklam. Wala silang dalang yaman, at ang tanging patutunguhan nila ay ang malamig na selda.
Kinuha ko si Mateo at dinala ko siya sa isang magandang restaurant upang ipagdiwang ang aming kalayaan. Nag-resign ako sa pagbabarko at nagtayo ng sariling negosyo sa Pilipinas upang hindi ko na muling maiwan ang aking anak. Nabubulok na ngayon sina Valerie at Kiko sa likod ng rehas, nagbabayad sa bawat luhang pinatak nila sa mga mata ng aking anak.
MORAL NG KWENTO: Ang pang-aabuso sa isang walang kalaban-labang bata at ang pagtataksil sa taong nagtitiwala sa iyo ay laging may matinding kabayaran. Huwag mong isiping dahil malayo ang isang tao ay maaari mo nang gawin ang lahat ng kasamaan. Ang katotohanan ay laging may paraan upang lumabas, at sa oras na maningil ang tadhana, wawasakin nito ang lahat ng kasakiman mo nang walang anumang awa.
